| تبليغات | X |
عجب صبری خدا دارد !
اگر من جای او بودم به گِرد شمع سوزانِ دل عشاق سرگردان
سراپای وجود بیوفا معشوق را پروانه می کردم .
عجب صبری خدا دارد !
اگر من جای او بودم که می دیدم مشوش عارف عامی
ز برق فتنۀ این علم آدم سوز مردم کش ، بجز اندیشه عشق و وفا
معدوم هر فکری در این دنیای پر افسانه می کردم .
عجب صبری خدا دارد !
اگر من جای او بودم به عرش کبریایی با همه صبر خدایی
تا که می دیدم عزیزی نابجا ناز بر یک ناروا گردیده خواری می فروشد
گردش این چرخ را وارونه بی صبرانه می کردم .
عجب صبری خدا دارد !
چرا من جای او باشم ؟ همین بهتر که او خود جای خود بنشسته و تاب تماشای
تمام زشتکاریهای این مخلوق را دارد
وگرنه من بجای او چو بودم
یک نفس کی عادلانه سازشی با جاهل فرزانه می کردم !
" عجب صبری خدا دارد "